رزین کاتیونی و آنیونی انواع و کاربردهای آن

رزین یک نوع صمغ طبیعی (و یا مصنوعی) است که در صنعت تصفیه آب به وفور مورد استفاده قرار می گیرد. از ویژگی های رزین می توان به موارد زیر اشاره نمود؛

این مواد در فرآیند سختی گیر آب ، یون های سختی آور آب (کلسیم و منیزیم) را حذف می کنند و به جای آن سدیم آزاد می کنند.

رزین به دو صورت طبیعی و مصنوعی موجود است و از هر دو نوع آن در صنایع گوناگون استفاده می شود.

تفاوت رزین طبیعی و رزین مصنوعی

تفاوت رزین طبیعی و مصنوعی در موارد زیر است:

1. رزین مصنوعی پایدارتر از رزین طبیعی می باشد.
2. رزین مصنوعی یکنواخت تر از رزین طبیعی می باشد.
3. در رزین های مصنوعی ناخالصی کمتری نسبت به رزین های طبیعی وجود دارد و رفتار قابل پیش بینی تری دارد.

برای اینکه یک تعویض کننده یونی جامد (رزین) مفید باشد باید دارای شرایط زیر باشد:

خود دارای یون باشد
در آب غیر محلول باشند
فضای کافی در شبکه تعویض کننده وجود داشته باشد که یون ها بتوانند به سهولت در شبکه جامد رزین وارد یا خارج شوند.

رزین تبادل یونی:

به رزینی که یون های خود را با یون محلول اطرافش تعویض میکند رزین تبادل یونی می گویند.

رزین های تبادل یونی را می توان به دو گروه بزرگ :

تقسیم کرد که هر گروه شامل نوع ضعیف و نوع قوی هستند.

به طور کلی رزین های قوی در یک محدوده وسیع PH و رزین های نوع ضعیف در یک محدوده کوچک از PH مناسب هستند.

رزین کاتیونی نوعی از رزین تبادل یونی است.

همانطور که در مقاله ی رزین گفته شد ، رزین های تبادل یونی به دو نوع رزین کاتیونی و رزین آنیونی تقسیم می شوند.

رزین کاتیونی رزینی حاوی کاتیون های قابل تبادل است.

در عملیات حذف آلاینده های آب، با استفاده از رزین کاتیونی یون هیدروژن و سدیم جایگزین کاتیون های موجود در آب می شود.

و در هنگام احیای رزین کاتیونی، کاتیون های سطح رزین وارد محلول احیا شده و هیدروژن و سدیم جایگزین آن ها می شود.

این عملیات که یک فرآیند تبادل یون است در راستای کاهش سختی آب انجام میشود.

تبادلگر رزینی (R) هنگامی که در فرم سدیمی (+RNa) خود قرار دارد توانایی معاوضه یون سدیم با کلسیم را دارد،

به این ترتیب کلسیم موجود در آب سخت توسط رزین گرفته شده و سدیم جای آن را می گیرد.

رزین كاتیونی معمولا به دو دسته تقسیم می شوند:

رزین کاتیونی اسید قوی

رزین کاتیونی اسید ضعیف